Być może w mym stwierdzeniu będzie pewne nadużycie i może jakaś przesada, ale czytając z niesłabnącym upodobaniem reportaże dziennikarzy związanych z Gazetą Wyborczą: Szczygła, Tochmana, Surmiak-Domańskiej czy Hugo-Badera, teksty co najmniej bardzo dobre, a w wielu przypadkach wybitne, teksty ściskające w dołku rzec by można, dochodzę do wniosku, że to chyba nie przypadek, że oni wszyscy, te tuzy polskiego reportażu, związali się z poczciwym Wyborczakiem. I choć każdy z nich pisze inaczej, każdego interesują zupełnie inne tematy, a jednak łączy ich pewien wspólny rys – głęboko humanistyczne podejście do człowieka. …

Po trudach czytelniczych, na jakie naraziła mnie lektura „Karła”, potrzebowałam natychmiastowego wietrzenia umysłu, więc w charakterze remedium na zatrucie literaturą wysoką wybrałam coś z półki nieco niższej. Odtrutkę znalazłam na nowojorskiej 5th Avenue.
Nie czytałam dotąd żadnej powieści Candace Bushnell, choć jako oddana wielbicielka „Sex and the City” (serialu oczywiście) od zawsze odczuwałam, rzecz by można, coś w rodzaju naturalnego pociągu ku jej pisarstwu. Nawet wylewane pod jej adresem (za przeproszeniem) kubły pomyj nie były w stanie mnie zniechęcić. Zresztą, jak powszechnie wiadomo, mam słabość do powieści z akcją osadzoną w …

A dokładniej: „Rozmyślania przy makijażu. Życie codzienne Nowego Jorku”. W skrócie: Nuda.
Na poczatku drugiego roku studiów rozpoczęłam kurs historii sztuki. Pełna, tak typowego dla mnie podówczas, zapału, marzyłam o zgłębianiu tajemnic malarstwa i architektury. Nawet poważnie zastanawiałam się nad podjęciem studiów w tym kierunku. Nie dopuszczałam do siebie powszechnie krążącej opinii, że Pani Adiunkt prowadzi zajęcia chaotycznie i nieciekawie. Ba, jako jedyna na roku twardo łaziłam na coraz nudniejsze wykłady i nawet udawało mi się prowadzić względnie schludne notatki. Do czasu pewnego zaliczenia, a raczej coraz bardziej idiotycznych prób jego …

Czy zdarzyło Wam się kiedyś zachwycać lekturą i jednocześnie coraz bardziej nie lubić jej autora? Mi tak. Właśnie w trakcie czytania Przewodnika Sławińskiej. Książki nieznośnie irytującej i genialnie smakowitej.
Całe zamieszanie przez autorkę – narratorkę, która, w ramach obchodów dziesięciolecia swej bytności za Oceanem, skleciła to najbardziej nieużyteczne itinerarium, na podstawie swojego bloga. Dlatego prócz wyczerpujących opisów rozmaitych nowojorskich atrakcji, Sławińska funduje nam coś w rodzaju terapii poprzez pisanie. Rozlegle i rozwlekle leczy swoje emigranckie kompleksy, prawiąc z pasją i pełnym przekonaniem, jakoby była rodowitym Nowojorczykiem. Mieszkając w smutnej i …

Po wymagającej lekturze W.G. Sebalda poczułam, że potrzebuję dobrego czytadła: czegoś lżejszego i mniej skomplikowanego. I wybrałam „Nianię w Nowym Jorku”. Dobry wybór, bo opowieść o dolach i niedolach niańki jest lekką, dobrze napisaną książką. W sam raz na raz: przeczytać i zapomnieć. Poza tym jakiś czas temu obejrzałam film ze Scarlett Johansson. Podobał mi się, więc uznałam, że czas na książkę.
Zawsze chętnie sięgam po książki, których akcja rozgrywa się w Nowym Jorku. Wszystko to przez „Sex and the city”, serial, który namiętnie oglądałam w mych singielskich czasach. Z …