Długi spacer we własnym towarzystwie – rzecz bezcenna, ale o zbawiennym wpływie tartego jabłka na pracę jelit już nie miałam pojęcia. Uświadomiła mnie dopiero „Księga ziół” Sandora Marai, ale na szczęście dla czytelnika (i literatury w ogóle) ten czarujący zbiorek odautorskich mądrości nie ogranicza się li tylko do rad dotyczących fizjologii. O nie. „Księga ziół” to książeczka tyleż miła dla oka co pożyteczna w swym przesłaniu. Marai bowiem postanowił podzielić się z czytelnikami swymi poglądami na życie, które wg niego ma być szlachetne, pożyteczne i zdrowe, upływające w zgodzie z …

Czyli, aby tych, którzy się wahają ostatecznie przekonać lub ostatecznie zniechęcić do zapoznania się z literackimi tworami Wiktora Olegowicza Pielewina, mały przegląd mych ulubionych wyimków:
Na początek perła w pielewinowskiej koronie – „Święta księga wilkołaka”:
Pytasz co tu słychać. Aby rzecz ująć jak najkrócej, nadzieja na to, że otaczające nas ze wszystkich stron brązowe morze składa się z czekolady, topnieje nawet u najzagorzalszych optymistów. Przy czym, jak dowcipnie zauważa reklama, topnieje nie w rękach, ale w ustach.
Wszystkie te francuskie papugi, które wynalazły dyskurs, ćpają amfę.
[I raz jeszcze w temacie francuskich filozofów] A …

Nie o gotowaniu, jednak będzie.
Co się tyczy literatury, to wciąż (bardziej niechcący niż chcący) obracam się w kręgach angielskiej arystokracji (tyle, że epokę edwardiańską zamieniłam na czasy panowania Jerzego V). Czytam „Człowieka z Petersburga” Kena Folletta. W tym miejscu nie będę się zbytnio rozpisywać na temat aktualnej lekturki, poświęcę jej osobny post, jedna w toku czytanie nasunęła mi się pewna refleksja. Otóż czy ludzie kiedyś mieli gigantyczne żołądki? Wory bez dna, w których można było zmieścić góry jadła wszelakiego, do tego suto zakrapionego? A może dysponowali kilkoma (plus jednym zewnętrznym, …

Znalezione w „Pamiętniku orchidei” Zygmunta Kałużyńskiego. Krytyk filmowy, słynący ze swojego sardonicznego uśmiechu oraz znikomej dbałości o higienę, tak tłumaczył się ze swojego upodobania do brudu:
(…) zaskoczyło mnie, że podłoga wygląda stale tak samo : zapewne ruchy, jakie wykonuję przechodząc, sprawiają, że kurz przesuwa się i układa się pod ścianami w postaci zwojów, które od pewnego momentu przestają się powiększać i które, gdybym chciał, mógłbym usunąć jednym ruchem ręki. Jednak waham się, ponieważ przywiązałem się do nich: pod półką powstało usypisko o zaskakujących kształtach, na które patrzę z …

Mojej ukochanej pisarce Jane Austen :) A co mi tam ;) Zainspirowana przez Padmę postanawiam też zamieścić słynne pierwsze zdanie z „Dumy i uprzedzenia” tyle, że w trzech wersjach językowych:
It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune, must be in want of a wife.
Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.
Světem panuje skálopevné přesvědčení, že svobodný muž, který má slušné jmění, se neobejde bez ženušky.

Na więcej dziś siły nie mam.