Komentarze do: „Mała handlarka prozą” Daniel Pennac

Autor: zosik

zosik — Fri, 07 Oct 2011 12:21:22 +0000

:-))))))

Autor: Tanki

Tanki — Tue, 04 Oct 2011 20:04:38 +0000

Tak właśnie było w tej książce:D

Skończyłam dziś i jestem niebywale niepocieszona. Niepocieszona, bo zaprzyjaźniłam się z rodzinką Malaussene do tego stopnia, że trudno mi się będzie się z nimi pożegnać. Fakt, że został mi jeszcze jeden tom po polsku, ale co z tego, skoro reszta jest w języku, którym, umówmy się, nie posługuję się na tyle dobrze, żeby czytać błyskotliwą prozę Pennaca w oryginale. Z tego żalu sięgam po jedyną nieprzeczytaną wesołą książkę jaką mam na półce – „Helenę w stroju niedbałem” Wiecha, niech będzie i tak:D

A Van Thian to także mój faworyt!

Autor: aeaeaeae

aeaeaeae — Tue, 06 Sep 2011 16:16:54 +0000

i tak tam było w tym dziele? Ukaże? Czyżby typowa stranność Amberu?

Autor: zosik

zosik — Thu, 10 Jun 2010 19:16:19 +0000

Nie, nie Amelie Nothomb lubię w niewielkich ilościach, ale ona jest Belgijką, do tego wychowaną w Japonii, więc jest trochę inna. To chyba bardziej zasługa francuskich klasyków (Balzaka, Flauberta) i tych francuskich wtrętów w „Wojnie i pokój”, które doprowadzały mnie do szału. W ogóle nieszczególnie interesuje mnie kultura francuska. Nie wątpię, że Francuzi mają mi do zaoferowania wiele interesujących pozycji, ale nie odnajduję się w ich prozie. Dużo bardziej leży mi literatura brytyjska i to jej staram się poświęcać najwięcej uwagi, a po francuską sięgam od czasu do czasu i nie sądzę, aby cokolwiek wpłynęło na moje upodobania

Autor: nuage

nuage — Sun, 06 Jun 2010 23:02:14 +0000

Ciekawe, kto i czym tak Cię zniechęcił do literatury francuskiej…? Bo chyba nie Amelie Nothomb, którą jako jedną z baaardzo nielicznych przedstawicieli tejże zobaczyłam na Twojej liście przeczytanych książek od 2007 roku…? :-)

Autor: zosik

zosik — Sun, 06 Jun 2010 18:38:27 +0000

nuage będę trzymać kciuki i mieć nadzieję, że uda się coś jeszcze Pennaca przetłumaczyć choć nie sądzę, aby w znacznym stopniu wpłynął na zmianę mojego zdania na temat literatury francuskiej, za którą po prostu nie przepadam

Autor: nuage

nuage — Sun, 06 Jun 2010 00:30:51 +0000

Jestem zdeklarowaną wielbicielką Pennaca od paru ładnych lat. Czytam go w oryginale i chętnie bym całą sagę przełożyła na polski, bo jestem też tłumaczem literatury, ale, niestety, większość wydawców, podobnie jak Ty, po francuską literaturę z reguły nie sięga… a szkoda… Jak dotąd, ukazało się 7 tomów sagi Malaussene, wszystkie genialne, zarówno w swej warstwie fabularnej, jak językowej. Uwielbiam ten rodzaj humoru, jaki Pennac reprezentuje, podobnie jak jego zabawy słowne – to igranie z językiem stanowi szczególną trudność dla tłumacza, ale jaka satysfakcja, gdy się to zgrabnie przełoży! W sumie duże wyzwanie dla każdego, kto się na to poważy, żeby nie zatracił tych wszystkich smaczków, które czynią lekturę tak smakowitą. Książka jest też niezwykle interesująca w swej warstwie obyczajowej – wiele można się dowiedzieć o Francuzach i życiu na francuskich przedmieściach. To także fabularny słownik potocznego języka francuskiego, z ulicznym żargonem włącznie.
W Polsce, poza „Małą handlarką prozą” i „Jak powieść”, ukazały się jeszcze „Szanowne dzieci”, z tym że powieść ta nie jest częścią sagi. A „Mała handlarka prozą” jest trzecią z serii powieści o rodzinie Malaussene; przełożono ją na polski, bo dostała dwie prestiżowe nagrody – Prix Renaudot i Prix du Livre Inter, ale, moim zdaniem, wszystkie jego książki zasługują na przekład. Pozostaje zatem mieć nadzieję… :-)

Autor: zosik

zosik — Sat, 17 Apr 2010 11:23:20 +0000

Wydaje mi się, że wciąż nie ma przetłumaczonej pierwszej części, aczkolwiek ręki, a już zwłaszcza własnej za to nie dam :)

Autor: daggy4

daggy4 — Sat, 17 Apr 2010 11:20:56 +0000

w koncu przetlumaczona cykl Malaussene na polski. handlarka jest druga czescia cyklu, ktory bardzo mi sie podobal i ktory pochlonelam pare lat temu.

Autor: zosik

zosik — Thu, 04 Feb 2010 13:42:30 +0000

O masz. To mi teraz zabiłaś gwoździa Kropko. Żyłam bowiem w błogim przekonaniu, że oto namierzyłam już wszystkie interesujące książki Bogny Wernichowskiej, a o tym „Almanachu” jednak nie słyszałam, ale nic to. Zdobędę i też przeczytam. A co :-)