Komentarze do: „Podróż Enrique” Sonia Nazario

Autor: czara

czara — Sat, 31 Oct 2009 19:36:00 +0000

Ja też, gdy widzę „światowy bestseller” – powstrzymuję się. Streszczeń z tyłu nigdy nie czytam, zbyt często są po prostu głupie.

Autor: zosik

zosik — Sat, 31 Oct 2009 12:33:34 +0000

Chihiro na mnie bardziej zniechęcająco działają frazesy typu „światowy bestseller” :P
Mary najwyraźniej tak jakoś wyszło, już wcześniej pisałam, że zastanawia mnie ta niezamierzona synchronizacja pośród nas.. hmm…

Autor: mary

mary — Sat, 31 Oct 2009 10:05:26 +0000

brr..nie. boje sie takich ksiazek. i pełno jej wszedzie ostatnio.

Autor: chihiro

chihiro — Fri, 30 Oct 2009 22:11:24 +0000

Mnie juz odstrasza napis na okladce: „Oparta na faktach historia milosci, tesknoty i odwagi dziecka”, brrr… Nie znaczy, ze nie lubie takich tematow, ale tu mi zalatuje tanim sentymentalizmem. To ‘streszczenie’ nadaje sie jako opis jakiegos filmu w programie telewizyjnym. Niestety, ale wydawcy robia ksiazce krzywde moim zdaniem, umieszczajac taki opis.

Autor: zosik

zosik — Fri, 30 Oct 2009 19:34:04 +0000

Czara to dobrze, że Cię do końca nie zniechęciłam, bo to ksiązka na 4, czyli nie tragedia.
Kalio przytaczana przez Ciebie sytuacje z tego co pamiętam dotyczyły już późniejszego etapu podróży, a na samym początku dzieciakami się nikt nie interesował. Swoją drogą to musi być dziwne uczucie mieć świadomość, że na dachu pociągu wiezie się aż tyle osób.

Autor: kalio

kalio — Fri, 30 Oct 2009 17:51:01 +0000

Zosik- ja tam wyczytałam, że spółki kolejowe zatrudniają ludzi w celu poszukiwania nielegalnych podróżników i wyganiania ich z pociągów, wyłapywania i umieszczania w więzieniach, różni pewnie robią różne rzeczy ze schwytanymi dzieciakami. Robią to, zanim pociąg ruszy, stąd te tragiczne śmierci pod kołami rozpędzonych pociągów, bo dzieciaki i dorośli muszą wskakiwać w biegu- inaczej nie mają szans dostać się na ten upragniony dach.

Autor: czara

czara — Fri, 30 Oct 2009 17:45:25 +0000

„Redundancja tanich emocji” – brr, samo to zdanie odpycha na kilometr. (To mi przypomina moment, gdy kiedyś, w czasach studenckich, sięgnęłam po sławetną Samotność w Sieci. Czytałam ją na podłodze w Empiku i zalewałam się tak rzewnymi i szczerymi łzami, że po chyba połowie z obrzydzeniem odniosłam ją z powrotem na półkę;)
Mimo wszystko pociąga mnie tematyka tej książki, może sięgnę.

Autor: zosik

zosik — Fri, 30 Oct 2009 08:13:13 +0000

Krepinska też mnie zastanawia ta niezamierzona synchronizacja czytania ;)
Kropka 4 za to, że Sonia Nazario tyle samo uwagi poświęciła drodze Enrique jak i jego życiu chłopaka już w USA, które poznajemy z relacji dwustronnej: chłopaka i jego bliskich w Hondurasie. Reszta jest wstrząsająca, owszem, ale i łzawa. Myślę również, że na moją ocenę wpłynę nie tak dawna lektura „Afrykańskiej odysei”, która eksploruje bardzo podobne zagadnienia, więc cierpienia i lęki towarzyszące podróży były dla mnie mniej szokujące, bo już znane.

Autor: kropka

kropka — Thu, 29 Oct 2009 23:32:03 +0000

Całkiem wysoka ocena (4 czyli „dobre”?) jak na tak krytyczne podsumowanie ;)

Autor: krepinska

krepinska — Thu, 29 Oct 2009 22:13:46 +0000

Wszędzie ostatnio pełno tej książki…