Dziewczyno jesteś skończona

Lekturki, czyli życie bez czytania jest niebezpieczne (Houellebecq)

Dziewczyno jesteś skończona

13 października 2009 49 komentarzy

Z wstydem przyznaję, że moja potrzeba gromadzenia książek „na zaś” znów dała o sobie znać.

Prawdę powiedziawszy nie przypominam sobie czasów, w których gromadziłam książki, bo nie miałam co czytać. Wychowałam się w domu pełnym książek, kiedy tylko zaczęłam się interesować czytaniem – zapisałam się do bibliotek, więc niebezpieczeństwo, że nagle i niepodziewanie zabraknie mi lektur było znikome, a właściwie żadne i w tej kwestii zasadniczo nic się nie zmieniło, a mimo to (a może właśnie dlatego?) nic nie sprawia mi takiej frajdy, jak znoszenie do domu kolejnych tomów i to chłostanie samej siebie w myślach, że przecież i tak wszystkiego nie przeczytam.

Tym razem wykazałam się skończonością do kwadratu, bo znów wyniosłam z biblioteki kilka grubasów. Nie powiem, ich objętość nieco mnie przeraża, na szczęście regulamin dopuszcza trzykrotną prolongatę.

W zdjęcie można klikać – wówczas się powiększy

Po lewej od góry:

„Biały zamek” Orhana Pamuka. Kupiłam sobie, bo wpadła mi w oko okładka. Szybko przeczytałam, bo to to krótkie, ale uczucia mam wobec Pamuka mieszane. Co to znaczy „mieszane uczucia” napiszę wkrótce.
„Podróże Enrique” Sonii Nazario. Zapowiadany jako wzruszający reportaż. Skłamałabym mówiąc, że mnie to nie ciekawi.
„Wichura w Hawanie” Leonardo Padury. Już przeczytałam, podobało mi się jeszcze bardziej niż „Gorączka w Hawanie” w czym zapewne nie mała zasługa spotkania z Padurą.
„Rzeczy pierwsze” Huberta Klimko Dobrzanieckiego
„Vita” Melani Mazzucco
„Strefa cyrkowa” Jachyma Topola
„Pod Huncwotem” i „Pod Przechytrzonym Lisem” Marthy Grimes – komentarz jest zbędny. Uwielbiam Marthę Grimes i cieszę się, że mam wszystkie jej powieści, choć nie mam pojęcia kiedy je przeczytam.
„Pole krwi” Denis Mina
„Jadę sobie” Marzeny Filipczak o samotnym podróżowaniu po Azji

Po prawej od góry:

„Trąbka do słuchania” Leonory Carrington. Czytałam kilka bardzo intrygujących wypowiedzi na temat tej powieści. Podobno ma w sobie i coś z powieści gotyckiej i z Lewisa Carrola i paru innych rzeczy, co wróży albo książkę znakomitą, albo gniota. Swoją drogą czy ktoś z Was już to czytał?
„Doktor Żywago” Borysa Pasternaka, czyli jestem skończona numer 1. Znalazłam w bibliotece wydanie z dużą czcionką. Mój prywatny „Doktor Żywago” ma paskudny mały druczek i w dodatku rozpada się w palcach, więc już dawno temu sobie postanowiłam, że nie będę czytać dopóki nie znajdę lepszego wydania i chyba właśnie nadeszła ta pora, choć nie chcę się kategorycznie deklarować, bo jakkolwiek adaptację Davida Leana ubóstwiam, tak literackiego pierwowzoru trochę się boję.
„Dom schadzek” Leonida Józefowicza. Wypożyczyłam na próbę. Nie będę mieć wyrzutów sumienia, jeśli nie doczytam.
„Proleterka” Fleur Jaeggy
„Córka grabarza” Joyce Carol Oates, czyli jestem skończona numer 2. Polowałam na nią od bardzo, bardzo dawna. Ciekawe co z tego wyjdzie.
„Wyjątek” Christiana Jungersena. Podobno trzyma w napięciu…

W takim towarzystwie te paskudne, szare i zimne, a tfu jesienne wieczory mogą już nie być takie nienawistne. A skoro jesteśmy przy jesieni, nie mogę odmówić sobie przyjemności pokazania pięknych bonsai w złotej szacie :]

Może Cię również zainteresuje:

49 komentarzy »