Komentarze do: „Karzeł” Pär Lagerkvist

Autor: ps

ps — Fri, 26 Nov 2010 02:44:22 +0000

a mi leży, bardzo i ponura komunia karłów jest mi coraz bardziej bliska sercu, chociaż lata minęły od lektury a przypominam sobie ją coraz bardziej, do tego wspominam gdy w pracy maturalnej rozważałem sztywne spienione niebo z wierszydła ‘Trwoga’, pozdrawiam miłośników dobrej lektury

Autor: zosik

zosik — Thu, 18 Dec 2008 19:56:03 +0000

Judytta krótko i na temat :)

Autor: Judytta

Judytta — Thu, 18 Dec 2008 18:40:19 +0000

TO książka nie dla mnie tyle wiem.

Autor: zosik

zosik — Thu, 18 Dec 2008 18:07:57 +0000

Chiaro faktycznie, przyznaję się, bardzo mi przypadło do gustu. Takie proste – a takie trafne :)
Ninedin zdecydowanie :) Nigdy nie ma tak, że wszyscy po równo jakąś książkę kochają lub nienawidzą, ale może to i lepiej, bo przynajmniej jest różnorodnie :)
Chihiro myślę, że jeśli go sobie odpuścisz aż tak wiele znowu nie stracisz. Chyba rzeczywiście „Karzeł” się nieco zestarzał, a może to ja jestem już tak zbiesiona, że potrzebuję bardziej wyrazistych środków wyrazu.

Autor: chihiro

chihiro — Thu, 18 Dec 2008 13:25:01 +0000

Mam Lagekvista na liscie ksiazek do przeczytania, ale jakos tak z obawami podchodzilam do niego. Widac slusznie. Nikeotrzy autorzy moim zdaniem nie zdaja egzaminu po latach, bardziej mecza niz budza emocje. Nie wiem, chyba wole lit. bardziej wspolczesna, tylu jest oslawionych, ‘wielkich’ pisarzy z pierwszej polowy XXw., do ktorych mam obojetny stosunek. Obawiam sie, ze tego Lagerkvista sobie odpuszcze.

Autor: ninedin

ninedin — Thu, 18 Dec 2008 12:25:52 +0000

No widzisz, a ja miałam po lekturze Karła zupełnie inne wrażenia… Mnie opis zła u Lagerkvista – tym bardziej perfidnego, że wcielonego w postać osoby pozornie bezbronnej i nieszkodliwej – zafascynował i zaintrygował, i to aż do tego stopnia, że wracałam do tej książki kilka razy. Może z kolei w moim przypadku zadziałał fakt, że prozę Lagerkvista (a zwłaszcza opowiadania) w ogóle lubię, [i]Mariamme[/i] przede wszystkim…. Wychodzi na to, że, jak mawiali Rzymianie, quot capita, tot sententiae…

Autor: chiara76

chiara76 — Thu, 18 Dec 2008 11:35:14 +0000

widzę, że faktycznie spodobało Ci się to określenie;_) ja je często używam, bo jest według mnie trafne (nie ja je wymyśliłam, żeby była jasność).

Autor: zosik

zosik — Thu, 18 Dec 2008 10:10:50 +0000

Ja Saramago nie czytałam, więc nic na ten temat powiedzieć nie mogę ;)

Autor: cedro

cedro — Thu, 18 Dec 2008 10:04:17 +0000

A ja już zupełnie zapomniałem o tej książce, a czytałem ją, ale tak dawno temu, że to było jakoś tak prawie za górami.

Tak naprawdę zupełnie nie pamiętam refleksji. Ani pozytywnych ani negatywnych, ale jakby były te pierwsze to pewnie by mi coś tam świtało w główce.

Tak jeszcze w ramach powiesci historycznych noblistów, które przeszły bez echa, to przypomina mi się powieść Saramago: Baltazar i Blimunda.
Też całkowity brak zdania w tej kwestii.
Ktoś czytał?

Autor: zosik

zosik — Wed, 17 Dec 2008 20:53:42 +0000

Ja tym razem darowałam sobie układanie listy i poszłam na żywioł. A co! Ale nie powiem, żeby „Złodziejka” też była jakaś nad wyraz wspaniała. Na szczęście dla mnie „Karzeł” jest objętościowo dużo mniejszy niż „Pani Bovary”, choć teraz przypomina mi się również „Kobieta w bieli” Willkie Collinsa, której nie zmogłam.