„Purpurowe rzeki” Jean-Christophe Grangé

Podobno najlepsza powieść Grangé, ale szczerze mówiąc, bo ja wiem? Na pewno mniej drastyczna niż nieszczęsna „Czarna linia” (wciąż jestem zniesmaczona), jednak intryga nie jest ani szczególnie odkrywcza, ani trzymająca w napięciu. Powiedzmy, że czytałam „Purpurowe rzeki” z zaciekawieniem, ale bez wypieków na twarzy.

Dwóch bezkompromisowych detektywów i dwa, pozornie nie wiążące się z sobą, śledztwa. W górskiej miejscowości zostaje dokonany okrutny mord na introwertycznym bibliotekarzu. Odnalezienie w górskiej szczelinie jego okaleczonego ciała, rozpoczyna serię bestialskich mordów na członkach uniwersyteckiej społeczności. W tym samym czasie, 300 kilometrów dalej nieznani sprawcy włamują się do szkoły i profanują grób, nieżyjącego od dziesięciu lat, chłopca. Ktoś od dłuższego czasu bardzo starannie zaciera wszelkie ślady jego istnienia. Oba śledztwa (oczywiście) się z sobą połączą.

A finał? No cóż, rozwiązanie zagadki tytułowych purpurowych rzek jest mocno naciągane. Szkoda, że autorowi zabrakło pomysłu na coś bardziej zaskakującego. Ale książkę czyta się przyjemnie i szybko, więc gdyby jednak ktoś miał ochotę na odrobinę sensacji – polecam :)

Może Cię również zainteresuje:

• „Czarna linia” Jean-Christophe Grangé 09/11/2007
• „Casino Royale” Ian Fleming 25/04/2008
• „Człowiek z Petersburga” (aka „Człowiek z Sankt Petersburga”) Ken Follett 10/02/2008